مراقبت و كنترل بيماري آنفلوانزا

تعریف كلمه آنفلوانزا از زبان ايتاليايي

كلمه آنفلوانزا از زبان ايتاليايي در قرن پانزدهم به معناي ”تأثير ستارگان“ گرفته شده است. در طي قرن بيستم
سه پاندمي بزرگ و يك شبه پاندمي روي داده است. اولين مورد پاندمي در سال 1918و 1919 بنام آنفلوانزاي
اسپانيايي (H1N1(A با ميزان مرگي در حدود 20 تا40 ميليون در كل دنيا روي داد و پس از آن آنفلوانزاي
آسيايي ناشي از نوع (N2 H2(A در سال 1957 شروع شد. پاندمي سوم با زير گونه (N2 H3(A و معروف
به آنفلوانزاي هنگ كنگي در سال 1968 اتفاق افتاد و آنفلوانزاي روسي ناشي از نوع (N1 H1(A در سال
1977 بروز كرد.

مراقبت و كنترل بيماري آنفلوانزا | Influenza control| تعريف آنفلوانزا| عوارض آنفلوانزا

مراقبت و كنترل بيماري آنفلوانزا | Influenza control| تعريف آنفلوانزا| عوارض آنفلوانزا

طي پاندمي آسيايي و هنگ كنگي تمام گروه هاي سني درگير بودهاند. ميزان بالاي مرگ و مير بخصوص در گروه
سني بالاتر از 65 سال، اتفاق افتاد. افزايش مرگ و مير، همچنين در كساني كه بيماري زمينهاي طبي مثل
بيماريهاي قلبي ريوي داشتهاند، مشاهده شده است.

شکل گیری پاندمی واقعی ویروس

وقتي پاندمي واقعي ويروس در حال شكلگيري است، ممكن است قبل از هجوم نهايي ويروس جديد، موجهاي
متعددي از طغيانها با يك دوره زماني 6 تا 9 ماهه وجود داشته باشد. اين موضوع دلالت بر اين دارد كه
برنامههاي پيشگيري شامل تهيه واكسنها و داروهاي ضد ويروسي، جهت اين موجهاي ثانويه نسبت به
موجهاي اوليه ميتواند به نسبت بيشتري كاربرد داشته باشد، هر چند كه در برنامهريزي براي پاندميها بايستي
احتمال گسترش بسيار وسيع از كانون اوليه فعاليت به علت افزايش مسافرتهاي بينالمللي مد نظر باشد.
در هر پاندمي ممكن است تهاجم به سطوح مختلفي از گروههاي سني جامعه صورت پذيرد. خوش خيمترين
پاندمي وقتي بود كه نوع ويروس (H1N1(A سال 1918 ،بدليل نامعلوم مجدداً در سال 1997 ظاهر شد و
اكثر كودكان و نوزادان را تحت تأثير قرار داد.
در سال 1918 ،بالغين (سنين 20 تا 50 سال) به طور وسيعي تحت تأثير قرار گرفتند. پاندمي سالهاي 1957 و
1968 تمام سنين را متأثر ساخته و با ميزان وسيعي از مرگ و مير در گروه سني بالاي 65 سال و افراد ساير
گروههاي سني مبتلاء به بيماري زمينهاي همراه بوده است. حتي در زمانيكه ميزان بروز آنفلوانزا كم بوده آنفلوانزا
باعث 3000 تا 4000 مورد مرگ در سال در انگليس گرديده است. در فاصله سالهاي 1972 تا 1995 در 5
اپيدمي بالغ بر 20000 مورد مرگ روي داده است و بيش از90 درصد اين مرگها در افراد مسن بوده است. تقريباً
ساليانه 110000 مورد بستري مرتبط با بيماري آنفلوانزا در امريكا صورت ميپذيرد.

اصطلاحات در بیماری انفلوانزا ي

مراقبت : SURVEILLANCE :

جمع آوري مداوم و منظم اطلاعات مرتبط به يك واقعه بهداشتي و
تجزيه و تحليل آن و انجام مداخله مناسب به منظور تغيير در روند واقعه بهداشتي مورد نظر به معني مراقبت مي
باشد.

مراقبت ديدهور SURVEILLANCE SENTINILE :

جمعآوري اطلاعات از نمونه هايتصادفي يا غيرتصادفي به معناي مراقبت ديدهور ميباشد.

اين مراقبت به منظور تشخيص زودهنگام موارد
بيماري يا بدست آوردن اطلاعات مشخص در خصوص روند يك بيماري يا رويداد بهداشتي به عنوان شاخص
اطلاعات انجام ميگيرد.

طغيان OUTBREAK :

(افزايش مقطعي در بروز يك بيماري يا همه گيري محدود به معني طغيان
ميباشد.

 

اپيدمي همه گيري = EPIDEMIC

( وقوع بيشتر از حد انتظار طبيعي موارد يك بيماري يا يك رفتار
بهداشتي خاص يا حوادث مرتبط به بهداشت در يك جامعه يا منطقه را اپيدمي مينامند.

 

پاندمي جهانگيري = PANDEMIC

(كلمه پاندمي بيانگر يك اپيدمي است كه بيشتر جمعيت جهان
را درگير نمايد.

 

افراد در معرض خطر(PERSONS RISK AT 🙁 به افرادي كه بروز بيماري در آنان باعث عواقب
و عوارض بسيار سنگين و شديد مي گردد افراد در معرض خطر مي گويند.

 

افراد در معرض تماس ( PERSONS EXPOSED :به افرادي كه بنا به دلايلي (از جمله شغل
،فاميل بودن ) بيشتر در معرض ابتلا به بيماري (تماس مستقيم يا تماس غير مستقيم ) قرار مي گيرند افراد در
معرض تماس گفته مي شود.

تماس نزديك( CONTACT CLOSE:تماس نزديك در معاني زير مي باشد:

1 -قرار گرفتن در فاصله كمتر از يك متر با بيمار يا 2 -افرادي كه خدمات مراقبتي بهداشتي و درماني را به
بيمار ارائه مي كنند يا 3 -زندگي مشترك با بيمار در يك منزل يا 4 -تماس مستقيم با ترشحات تنفسي
بيمار

 

مراقبت و كنترل آنفلوانزاي فصلي

(SEASONAL INFLUENZA SURVEILLANCE & CONTROL)

آنفلوانزا در ايران:

از سال 1347 شمسي( 1968 ميلادي) بخش ويروس شناسي دانشكده بهداشت دانشگاه علوم پزشكي تهران به
عنوان مركز كشوري تشخيص آنفلوانزا در ايران همه ساله كوشش خود را در جهت جداسازي و مطالعه
سرولوژيك آنفلوانزا به عمل ميآورد.از سال 1367 تا سال 1376 ويروسهاي جدا شده در ايران شامل ويروس
انفلوانزاي تيپ B و ويروس آنفلوانزاي تيپ (H3N2(A بوده است.

مراقبت و كنترل بيماري آنفلوانزا | Influenza control| تعريف آنفلوانزا| عوارض آنفلوانزا

مراقبت و كنترل بيماري آنفلوانزا | Influenza control| تعريف آنفلوانزا| عوارض آنفلوانزا

شروع فعاليتهاي ديدهوري در سال 1383 :

در سال 1383 به عنوان اولين قدم در طراحي برنامه مراقبتي اقدام به نمونهبرداري از موارد مشكوك به آنفلوانزا
با هماهنگي با دوازده دانشگاه علوم پزشكي در موقعيتهاي مختلف جغرافيايي و جمعيتي و با در نظر گرفتن
توان آزمايشگاهي دانشگاههاي مزبور و زير نظر آزمايشگاه كشوري انفلوانزا گرديد كه در اين راستا نتايج زير
حاصل گرديد:
سوشهاي شايع دركشور طي سالهاي 1383 تا 1386 شامل H3N2/A و H1N1/A و B بوده
است.

تعريف آنفلوانزا

آنفلوانزا بيماري ويروسي حاد دستگاه تنفسي است كه با تب، سردرد، درد عضلاني، تعريق، آبريزش بيني، گلودرد
و سرفه تظاهر ميكند. سرفه اغلب شديد و براي مدتي ادامه مييابد ولي ساير نشانههاي بيماري بعد از 2 تا 7
روز خود به خود بهبودي پيدا ميكند. شناسايي بيماري معمولاً براساس مشخصات اپيدميولوژيك آن صورت
گرفته و موارد تك گير آن را فقط با كمك روش هاي آزمايشگاهي ميتوان تشخيص داد. آنفلوانزا در افراد مختلف
ممكن است از ساير بيماريهاي ويروسي دستگاه تنفس قابل تشخيص نباشد. اشكال باليني بيماري متفاوت بوده
و ممكن است نشانههايي مثل سرماخوردگي، برونشيت، پنوموني ويروسي و بيماريهاي حاد غيرقابل افتراق
دستگاه تنفسي را نشان دهد. اختلالات دستگاه گوارش (تهوع، استفراغ و اسهال) نيز بروز ميكند و در كودكان
ممكن است نشانههاي گوارشي علامت غالب باشد. در همهگيري آنفلوانزا با سوشهاي ويروسي (H1N1 (A
و B در حدود 25 درصد كودكان در مدرسهها مبتلا به عوارض گوارشي شده اند.

 

اپيدميولوژي:

اهميت آنفلوانزا در سرعت انتشار همه گيري ها، وسعت و تعداد مبتلايان و شدت عوارض آن، به خصوص ذاتالريه
ويروسي و باكتريايي ميباشد. در همهگيرهاي بزرگ شكل شديد يا كشنده بيماري بيشتر نزد سالمندان و افرادي
كه به دليل عوارض مزمن قلبي، ريوي، كليوي، بيماريهاي متابوليك، كم خوني و يا نارسايي ايمني ناتوان
شدهاند مشاهده ميشود.
آنفلوانزا به شكل جهانگير، همهگيريهاي وسيع، كوچك، منطقهاي و تكگير مشاهده ميگردد. در 100 سال
گذشته جهانگيريهاي بيماري در سال 1918 ،1957 و 1968 اتفاق افتاده است. ميزان حمله در همهگيريهايي
كه در اجتماعات بزرگ اتفاق ميافتد معمولاً بين 10 تا 20 درصد است در حالي كه در اجتماعات بسته مثل
مدرسههاي شبانهروزي و يا خانه سالمندان به 50 درصد و بيشتر ميرسد. همهگيريها در مناطق معتدل بيشتر
در زمستان و در نواحي گرمسير بيشتر در ماههاي باراني سال اتفاق ميافتد ولي اين روند فصلي بروز
همهگيريها همواره ثابت نبوده و ممكن است موارد تكگير و يا همهگير بيماري در هر مكاني بدون ارتباط با
فصل اتفاق افتد. نوتركيبي ويروس بين سروتيپهاي مختلف ويروس A در خوك و انسان، پرندگان وحشي و
اهلي، اردك و بوقلمون گزارش داده شده است. ويروسهاي آنفلوانزايي كه جهانگيريهاي سالهاي 1918،
1957و 1968 را به وجود آورده داراي ژنهاي بسيار نزديك به ژن ويروس آنفلوانزاي پرندگان بودهاند.براي
اولين بار در دنيا ويروس انفلوانزاي انساني در سال 1933 ميلادي جداسازي گرديده است.

عامل عفونت در بیماری آنفلوانزا

ويروس انفلوانزا از خانواده ارتوميكسوويريده است كه سه تيپ A وB وC دارد. آنفلوانزاي تيپ A با زير
گونههاي، H1N1 ،H3N2 ،H2N2 توانسته است همهگيريها و جهانگيريهاي بيماري را ايجاد
راهنمای مراقبت و کنترل بيماری انفلوانزا در جمهوري اسلامي ايران
نمايد. تيپ B ويروس با ميزان كمتري مسئول ايجاد همهگيريهاي منطقهاي يا گسترده و تيپ C در ايجاد
موارد تكگير و همه گيري هاي كوچك موضعي نقش داشته است. تيپهاي ويروسي به وسيله خصوصيات
آنتيژني دو نوع پروتئين نسبتاً ثابت آنها، (نوكلئو پروتئين و ماتريكس پروتئين)، تشخيص داده ميشوند. زير
گونه هاي آنفلوانزاي A براساس خصوصيات آنتيژنيك گليكوپروتئينهاي سطحي آنها، (هماگلوتينين (H (و
نورآمينيداز (N ((طبقهبندي ميشوند. موتاسيون مكرر ژنهاي گليكو پروتئينهاي سطحي ويروسهاي آنفلوانزاي
A و B منجر به ايجاد تيپهاي گوناگون ميشود كه براساس منطقه جغرافيايي، شماره كشت و سال جدا
شدنشان نامگذاري ميشوند.تا كنون 16 گونه هماگلوتينين ( H ( و 9 گونه نورآمينيداز ( N ( براي تيپ A
شناخته شده است.

يافته ها و علائم بالينيآنفلوانزاي

 

1 –آنفلوانزاي بدون عارضه:

آنفلوانزاي بدون عارضه به طور مشخص با حمله ناگهاني علائم بعد از يك دورة كمون 1 تا 3روزه شروع
ميشود. بسياري از بيماران ميتوانند زمان شروع علائم را ذكر كنند. علائم عمومي غالب بوده و شامل تب، لرز،
سردرد، درد عضلاني، بيحالي و بياشتهايي ميباشد. معمولاً درد عضلاني يا سردرد بيشترين علامت مشكلساز
است و شدت آن مرتبط با اوج تب است. درد عضلاني ممكن است در اندامها و يا عضلات ناحيه پشت ديده
شود. در كودكان علايم گوارشي (اسهال،تهوع،استفراغ)مي تواند تنها علامت بيماري باشد و درد عضلات ساق پا
ممكن است به طور واضحي وجود داشته باشد. درد مفاصل به طور شايع ديده ميشود. درد شديد در عضلات
چشم ميتواند به وسيله نگاه كردن به اطراف تشديد شود. علائم چشمي ديگر شامل اشك ريزش و سوزش
چشم است. علائم عمومي معمولاً به مدت 3 روز باقي ميمانند.

عوارض آنفلوانزا:

بدنبال آنفلوانزا گاهي عوارض ريوي و غيرريوي بوجود مي آيند.

عوارض ريوي آنفلوانزا

: تظاهرات ريوي همراه با آنفلوانزا شامل پنوموني ويروسي اوليه، پنوموني باكتريال
ثانويه، پنوموني همزمان باكتري و ويروس، پنوموني ويروسي لوكاليزه، كروپ، تشديد بيماري ريوي مزمن و
درگيري ريوي مكرر ميباشد.

عوارض غيرريوي آنفلوانزا:

ميوزيت ، ميوگلوبينوري، عوارض قلبي، سندرم شوك توكسيك،
عوارض سيستم عصبي مركزي (سندرم گيلنباره، ميليت ترانسورس، آنسفاليت) و سندرم راي (REYE (مي
باشد.

تشخيص:

در هنگام استقرار بيماري، جداسازي ويروس يا بررسي آنتيژنهاي ويروسي در ترشحات تنفسي بهترين تكنيك
تشخيصي ميباشد. ويروس همچنين بوسيله نمونههاي تهيه شده بوسيله سواب بيني، سواب گلو، شستشوي بيني
يا نمونه هاي بيني و گلو به طور اوليه جدا ميگردد. تست هاي سرولوژي از قبيل ثبوت مكمل و ممانعت
كنندههاي هماگلوتيناسيون براي تأييد تشخيص گذشته نگر عفونت آنفلوانزا بكار ميروند. (جهت انجام اين
تستها احتياج به دو نمونه است، يك نمونه دوران حاد بيماري و يك نمونه دوران نقاهت به فاصله 10 تا 20 روز
از نمونه اول).

واكسن آنفلوانزا:

واكسن آنفلوانزا بيش از 60 سال است كه در دسترس بوده و تجربيات گسترده در طي اين مدت ايمني و اثر
بخشي آن را بخوبي نشان داده است. در جمعيتي كه در معرض خطر عوارض شديد بيماري انفلوانزا است اثر
واكسيناسيون در كاهش بستري و مرگ شناخته شده است. آنتيبادي توليد شده در بدن در مقابل يك نوع يا زير
گونه آنفلوانزا، در مقابل ساير انواع و زير گونه ها اثر محافظتي ندارد و واكسن ساليانه براساس سوشهاي غالب
شناخته شده ويرسي انفلوانزاي همان سال تهيه ميگردد و بنابراين ذخيره واكسن جهت چندين سال منطقي
نميباشد. تهيه واكسن ساليانه محدود بوده و در همه نقاط دنيا به يك اندازه در دسترس نميباشد

 

افراد “در معرض خطر” بيماري انفلوانزا شامل:

1 -سالمندان (افراد بالاي 50 سال)
2 -ساكنين آسايشگاهها و كاركنان آن
3 -بيماران مبتلا به بيماريهاي مزمن (ريوي از جمله آسم ، قلبي – عروقي بجز هايپرتانسيون، خوني ،كليوي
، كبدي ، متابوليك از جمله ديابت مليتوس)
4 -بيماران مبتلا به بيماريهايي كه سيستم تنفسي را مختل مي نمايند از جمله بيماريهاي احتقاني،صدمات
نخاعي،اختلالات صرعي ،اختلالات عصبي عضلاني
5 -خانمهاي بارداري كه سه ماهة دوم و سوم حاملگي آنان مقارن با فصل شيوع آنفلوانزا ميباشد.
6 -كودكان و نوجوانان 6 ماهه تا 18 سالهاي كه تحت درمان طولاني مدت با آسپرين ميباشند.
7 -كودكان 6 ماه تا 59 ماه
8 -كليه كودكان گروه سني 18 -5 سال

 

%%title%% %%sep%% Influenza control%%sep%% تعريف آنفلوانزا%%sep%% عوارض آنفلوانزا

داروهاي ضد ويروسي مورد استفاده در آنفلوانزا :

داروهاي ضد ويروسي ميتوانند به عنوان مكمل پروفيلاكسي و درمان بكار برده شوند.
براي كليه افراد درمعرض خطر مي بايست واكسن انفلوانزا تزريق گردد و در صورت عدم مصرف واكسن از دارو
نيز مي توان بعنوان پيشگيري در اين گروه استفاده نمود.در صورتيكه فرد در معرض بيماري نبوده و بيمار نيز
نشده است درمان پيشگيري در آنها حداقل براي چندين ماه (تا زمان اتمام طغيان يا اپيدمي يا پاندمي) ادامه
خواهد يافت (پيشگيري اوليه) و در افراديكه در معرض بيماري بودهاند درمان پروفيلاكسي به مدت 10 -7 روز
تجويز ميگردد (پيشگيري ثانويه).

نتیجه تصویری برای انواع آنفولانزا

مراقبت بيماري آنفلوانزا

مراقبت آنفلوانزا براي گزارش به موقع و ارزيابي گونه هاي جديد يا زيرگروه هاي جديد ويروس آنفلوانزا ضروري
ميباشد. همچنين گزارش سريع مشخصات اين ويروسها براي تهيه واكسن ساليانه الزامي بوده و ميتواند
بيماري را در گروههاي آسيب پذير جامعه كاهش دهد.

هدف كلي برنامه مراقبت انفلوانزا:

هدف كلي برنامه مراقبت انفلوانزا آمادگي مقابله با وقوع اپيدميها و پاندمي احتمالي و كاهش موارد ابتلاء و
عوارض و مرگ ناشي از آنفلوانزا مي باشد.

هدف كلي برنامه مراقبت انفلوانزا:

هدف كلي برنامه مراقبت انفلوانزا آمادگي مقابله با وقوع اپيدميها و پاندمي احتمالي و كاهش موارد ابتلاء و
عوارض و مرگ ناشي از آنفلوانزا مي باشد.

اهداف اختصاصي برنامه آنفلوانزا

1 .شناخت الگوي اپيدميولوژيك بيماري آنفلوانزا
2 .شناسايي جامعه حساس به بيماري انفلوانزا
3 .شناخت انواع و زيرگونههاي جديد ويروس آنفلوانزا
4 .تقويت و بهبود اطلاعرساني عمومي
5 .آمادگي سيستم مراقبتي و بهداشتي درماني كشور در مقابله با بيماري
6 .جلوگيري از گسترش و انتشار سريع بيماري

 

راهبردهاي اساسي برنامه آنفلوانزا

1 .آموزش و اطلاعرساني (عمومي- تخصصي)
2 .برقراري و تقويت نظام مراقبت بيماري
3 .تأمين واكسن و دارو
4 .بهبود و تقويت نظام آزمايشگاهي
5 .بهبود و تقويت بخش ارائه كننده خدمات بستري و درمان
6 .انجام پژوهشهاي عملي و كاربردي
7 .تأمين و توسعه منابع مالي و نيروي انساني

فعاليت هاي عمده مراقبت آنفلوانزا :

1 .گزارشدهي فوري اپيدمي يا طغيان
2 .مشخص نمودن ماهيت اپيدمي يا طغيان
3 .مشخص و جدا كردن ويروس آنفلوانزاي در چرخش
4 .ارزيابي نهايي اپيدمي يا طغيان و بررسي مسائل و مشكلات بهداشت عمومي همراه با اپيدمي

در اين راستا سيستم مراقبت آنفلوانزا بايستي اطلاعات زير را جمع آوري نمايد:

1 .زمان و مكان چرخش ويروس
2 .نوع ويروس در چرخش
3 .تغييرات حاصل شده در ويروس
4 .شناسايي موارد ابتلاء
5 .تأثير آنفلوانزا بر مرگ و مير
6 .تجزيه و تحليل وضعيت بيماري (وضعيت تكگير: مشاهده موارد محدود بيماري- وضعيت فراگير:
درگيري كمتر از 50 %جمعيت- وضعيت گسترده: درگيري بيشتر از 50 %جمعيت)

%%title%% %%sep%% Influenza control%%sep%% تعريف آنفلوانزا%%sep%% عوارض آنفلوانزا

مراقبت و كنترل بيماري آنفلوانزا | Influenza control| تعريف آنفلوانزا| عوارض آنفلوانزا

تعريف پيشنهادي بيماري آنفلوانزاي انساني در سيستم مراقبت:

تعريف مورد باليني مشكوك آنفلوانزا: هر فرد با شروع ناگهاني تب بيشتر از 38 درجه سانتيگراد (زير زباني)و
سرفه يا گلودرد به همراه چند علامت از علائم زير در صورتيكه تشخيص ديگري مطرح نباشد مشكوك به
انفلوانزا است: (خستگي، لرز، ضعف، درد عضلاني، قرمزي مخاطات ، تماس با فرد مشكوك يا قطعي آنفلوانزا).

انواع سيستم هاي مراقبت بيماري آنفلوانزا:

1 -سيستم مراقبت ديدهور آنفلوانزا:

گزارش موارد مشكوك يا تأييد شده بوسيله پايگاه ديده ور (مراكز بهداشتي درماني منتخب و يا پزشكان عمومي
و متخصصين ( ترجيحاعفوني، داخلي و اطفال بطور داوطلب) : در اين روش تعداد كل بيماران و تعداد بيماران
مشكوك به آنفلوانزا براساس گروه سني/هفتگي يا ماهيانه بوسيله مركزبهداشتي درماني منتخب و يا پزشك
همكارگزارش ميشود.

2 -سيستم مراقبت آزمايشگاهي انفلوانزا (سيستم مراقبت ويرولوژيك آنفلوانزا):

تعيين نوع ويروس و ساب تايپ در چرخش و گزارش موارد تأييد شده بوسيله آزمايشگاه (سيستم مراقبت
ويرولوژيك آنفلوانزا):
از كليه افراد مشكوك به انفلوانزاي انساني (پايگاه ديده ور) وافراد مشكوك به انفلوانزاي پرندگان و بيماران
بستري با تشخيص پنوموني ويرال يا پنوموني شديد كه تشخيص ديگري مطرح نباشد و بيماراني كه سابقه
مسافرت به مناطق آلوده به انفلوانزاي پرندگان را داشتهاند و اعضاء خانواده و اطرافيان فرد مبتلا يا مشكوك به
آنفلوانزاي پرندگان ودر زمان پاندمي علاوه بر موارد فوق از موارد شبه آنفلوانزا بايد نمونهگيري و آزمايش به عمل
آيد.

نكاتي در مورد داروهاي ضدويروس آنفلوانزا :

داروهاي ضدويروس آنفلوانزا مكمل واكسن آنفلوانزا در پيشگيري هستند و نميتوان آنها را جايگزين
واكسيناسيون كرد.
آمانتادين و ريمانتادين از نظر فرمول شيميايي با هم مرتبط بوده و تنها بر ويروس نوع A مؤثر است و
تأثيري به آنفلوانزاي B ندارد.
– آمانتادين به منظور پيشگيري و درمان در آنفلوانزاي نوع A در بالغين و سنين بالاي يكسال تأييد شده است.
زاناميوير و اوسلتاميوير بر هر دو نوع آنفلوانزاي B و A مؤثرند: زاناميوير براي بالاي 7 سال و اوسلتاميوير
براي بالاي يكسال تأييد شده است.
– براي كاهش پيدايش گونههاي مقاوم توصيه ميشود درمان با زاناميوير و اوسلتاميوير حداكثر 5 روز در نظر
گرفته شود. (5 – 3 روز پس از شروع درمان يا 48 – 24 ساعت پس از فروكش كردن بيماري، دارو قطع
شود.)
%%title%% %%sep%% Influenza control%%sep%% تعريف آنفلوانزا%%sep%% عوارض آنفلوانزا

روشهاي ساده جهت پيشگيري از انتشار بيماري آنفلوانزا:

1 -شست و شوي دستها بخصوص بعد از سرفه كردن، عطسه كردن و دستزدن به بيني و دهان
2 -پوشاندن دهان در زمان سرفه يا عطسه كردن
3 -استفاده از دستمال كاغذي و معدوم ساختن صحيح آن بعد از هر بار مصرف
4 -پرهيز از حضور در اماكن تجمعي و شلوغ در موقع بيماري
5 -ماندن در منزل و پرهيز از تماس با ديگران در هنگام بيماري
6 -استفاده از درمان طبي مناسب با نظر پزشك

%%title%% %%sep%% Influenza control%%sep%% تعريف آنفلوانزا%%sep%% عوارض آنفلوانزا

مطالعه بیشتر